دل درد های من

ولي متاسفانه اين صنعت در كشور ما به دليل نبودن برنامه ريزي صحيح به فراموشي سپرده شده است در حالي كه كشورهايي همچون مالزي ، سنگاپور ، چين ، تركيه يا حتي دوبي كه بيشتر حالت يك ترمينال بزرگ براي افراد و اجناس كارخانه ها را بازي مي كند از جذب توريست درامدي برابر و يا حتي بيشتر از فروش نفت ما عايد خود مي كنند در صورتي كه با كمي دقت متوجه مي شويم اين كشورها به نسبت ايران داراي بناهاي كمتري هستند حال چگونه است كه با وجود اين فاكتور مهم هنوز پاي ما به اين عرصه پول ساز و بي دردسر وارد نشده است ، هزاران علت وجود دارد كه به چند مورد اشاره مي شود :

1- تبعيض گذاشتن بين گردشگر داخلي و خارجي مثلا اگر يك گردشگر خارجي بخواهد از موطه اي ديدن كند بايد حداقل دو برابر گردش گر داخلي وروديه بپردازد البته درست است كه اين امر در همه جاي دنيا وجود دارد ولي انجام ندان ان يك تبليغ براي ايران است

 2- عدم ساخت كليپها و فيلمها ي تبليغاتي و يا حتي سينمايي در اين مكانها البته درست است كه اين مكانها سايد محل خوبي براي ساختن فيلمهاي ملودرام ايراني نباشد ولي مي توان در برخي صحنه ها از انها استفاده كرد حتي با چسباندن پوستر هاي بزرگ به دروديوار اتاقها مي توان اين كار را انجام داد

3- رسيدگي نكردن به ابنيه تاريخي اگر دقت كرده باشيد مي بينيد هر كجا كه قسمتي از عكس يا اينه كاري از بين رفته باشد با اوردن يك ماله و مقداري گچ نسبت به ترميم ان اقدام مي كنند

و ...

 اصولا كاهش هر نرخي اگر از روي انديشه باشد خوب است در غير اين صورت موجب دردسري بزرگتر مي شود در واقع از چاله به چاه افتادن

و اما كاهش نرخ سود بانكي ، اين كاهش زماني كاربرد دارد كه اقتصاد ما روبه پويايي باشد و در حال حركت و تكامل زيرا در اين زمان مي توان با گرفتن وامهايي با بهره كم جهت كارهاي توليدي اقدام كرد و افتتاح يك كارخانه برابر است با ايجاد اشتغال و حركت اقتصاد به سمت تكامل .

ولي در حال حاظر بر خلاف اين است يعني تمام افرادي كه به نوعي داراي وجه نقد هستند ترجيح مي دهند كه پول خود را در بانك سرمايه گذاري كنند زيرا بانكها براي رقابت و جذب مشتري بيشتر ، ميزان پرداخت سود خود را افزايش مي دهند و هنگامي كه شخص وام كم بهره دريافت كند مي تواند با كمترين هزينه و دردسر در يكي از بانكها سپرده گذاري نمايد و قسمتي از سود حاصل را به عنوان باز پرداخت وام و قسمتي ديگر را براي رفع نيازهاي شخصي استفاده كندكه اين كار ضربه بزرگي بر پيكره اقتصاد ايران مي زند زيرا به نوعي بخش خصوص را از گردونه خارج و دولت را بزرگتر ميكند

پس بهترين كار كاهش هر دو سود است يعني هم سود وام و هم سود سپرده هاي مردم البته بايد به اين نكته اشاره كرد كه قوانيني هم بايد وضع شود تا ايجاد كارگاه و يا كارخانه هاي توليدي راحتتر باشد و بايد از توليد كننده حمايت شود و توليد كننده هم بايد توليداتي در خور صادرات توليد كند ولو ينكه در كشور مصرف شود